Skip to main content

Bwiset na buhay 'to.

Nakakainis naman talaga.
Minsan na nga lang ako manghingi/magrequest, WALA PA.
Kailan ba ko nanghingi ng kahit anong luho sa kanila?!
Hindi nga ko humihingi ng pera sa kanila eh.
Tapos TV lang?! Ipagpapalit ko lang yung TV ko dito sa kwarto dun sa TV na nasa sala, ayaw pa.
Grabe. Para namang napakalaking bagay na nu'n.
Yun lang, hindi pa nila mabigay sa'kin!

No wonder I act like a complete bitch around them.
Oo, bastusan kung bastusan. I don't give a shit.
Wala din naman silang pake eh. Why should I?

Simpleng bagay lang. Hayyy.
Pero pag para sa mga sarili nila, all-out sila lagi.
Pag ako, wala na.
Alam mo yung ultimo pambili ng libro sa school, kailangan ko pang makipag-away sa Mama ko para lang bigyan ako ng pambili. Minsan nga ayaw pa eh. Kaya wala akong choice.
Mangungutang ako sa kung kanino para lang may pambili ng libro.
Pero pag luho na nila, sige lang.
Bagong cellphone. Bagong TV. Bagong kung anu-ano.
Pag sa'kin na, "Wala na ngang pera eh! Di ka ba makaintindi?!"
Osige. Intindihin. Lagi na lang iintindihin.
Ako kasi yung magulang eh. Sila yung anak.
Ako na lang dapat laging umiintindi sa mga walang kwenta nilang ginagawa.

Hayy. Buhay nga naman. Damn it.
Just don't mind this post.
I'm just seriously pissed off with my crappy parents.


My life really does suck.

Comments

CK said…
ok ln yan bkla. wag m nln pansinin. smile knln :D
Anonymous said…
Nakowww. Pampasira lang yan ng beauty. Tama, tama. Wag mo na lang pansinin. :)
Victoria said…
BECS>CK: Eto na nga eh. Nakasmile na eh. Thanks :D

BECS>KRISTA: Haha. Gumaganun? Oo. Di na nga talaga pinapansin. Kalokohan na yun. Haha. Salamat :)